Nasz urlop - uwaga duużo zdjęć.

 Nareszcie znalazłam chwilę żeby nadrobić zaległości blogowe.

 Poniższe zdjęcia relacjonują nasz wspólny z przyjaciółmi wypoczynek na wsi o nazwie Trzciano.Mieliśmy co robić, wszystko było dla nas atrakcją.Chłopaki Paweł i Sławek za atrakcję uznali rąbanie drewna co też czynili przez około 3 dni, dopóki nie spalili piły. My z Iwoną odnalazłyśmy nową formę relaksu pieląc warzywniak i zbierając co dzień jego owoce.

Dzieci, a dzieciom wyobraźnia tak pracowała, że w zasadzie mało ich było widać. Jedną z zabaw była jakże zajmująca gra w szpital. Igor był pacjentem, leżącym na łóżku polowym gdzieś przed domem, a Zosia jego pielęgniarką. Przy tym Igor miał minę poważnie chorego, pewnie dlatego, że to był szpital zwykły,NFZ-towy.

Inna zabawa spośród wielu, również zajmująca to udawanie przez nich psa lub kota oraz jego właściciela.

Rytuałem również stały się codzienne tańce, kąpiele w basenie oraz wieczorna kąpiel przed spaniem na świeżym powietrzu w miskach. Codziennie rowerami jeździliśmy do koni z chlebkiem i jabłkami.Odwiedzaliśmy sąsiedzkie krowy, zwiedzaliśmy pobliskie Wąbrzeźno.

Nina ma za sobą sukces nocnikowy, zaczęła chętnie na niego siadać. Pieluchy dalej nosi, bo nie wiele w tym nocniku lądowało, za to ilość mokrych rzeczy wyczerpała moją cierpliwość. Drugą próbę podejmę w ostatnim tygodniu sierpnia, kiedy to nadejdzie urlop nr 2!

 A oto zdjęcia :

Wiejskie powietrze wykańcza.

Wyjadanie kruszonki z drożdżówki jest najlepsze.

Wizyta u krów.

Dwudniowy cielaczek, ledwo stał na swoich koślawych nogach, za to chętnie dał się przytulić.

Rzeka mleka, a raczej wanna mleka.

                                                                  Wabrzeźno.

                                          Paweł i Sławek zrobili dzieciom piaskownicę.

Chory pacjent.

Igor sam prowadził auto siedząc na kolanach taty, później dziadka.

Zrywanie młodych marchewek było radochą dla dzieci.

I ich chrupanie również.

Mój super przytulaśny ulubieniec, a raczej ulubienica.

Odkrycie gofrownicy w szafce, spowodowało, że gofry gościły na stole codziennie.

Pomocnik gofrowy.

Widok zachodzącego słońca, gdy ja usypiałam dzieci.

Była i pomoc w sprzątaniu.

Imprezowicze.

Iwka i Paweł dzięki za fajnie spędzony czas!